08 May 2008 |
||
Op 21 maart heeft de Hoge Raad geoordeeld dat buitenlandse goeddoelinstellingen niet aan een hoger Nederlands schenkings-en successierechttarief onderworpen mogen worden dan Nederlandse instellingen. Deze uitspraak is een belangrijke stap voorwaarts om de discriminatie van goeddoelinstellingen binnen de EU volledig uit te bannen. De zaak bij de Hoge Raad betrof een Nederlandse dame die in haar testament drie goede doelen aangewezen had als erfgenamen, te weten het Wereld Natuurfonds, Unicef en een Britse instelling. Alle drie de instellingen werden belast met Nederlands successierecht onder de toen geldende Nederlandse wetgeving: de twee Nederlandse fondsen met 11 procent successierecht en de Britse instelling met circa 50%. Dat dit discriminatie was leek evident, maar de Nederlandse fiscus dacht hier anders over. Het belangrijkste verweer was dat het VK Nederlandse goeddoelinstellingen ook slechter behandelde dan Britse instellingen. Anders gezegd: omdat het andere land discrimineert, mag ik ook discrimineren. De Hoge Raad heeft met deze redenering terecht korte metten gemaakt. Het was voor hem zelfs zo duidelijk dat er niet eens vragen aan het Europese Hof gesteld hoefden te worden. De Nederlandse wetgeving is per 1 januari 2008 aangepast. Kennelijk was de fiscus niet helemaal overtuigd van zijn eigen kansen in deze procedure. Hoe dan ook, in Nederland is de discriminatie opgeheven. Maar elders in Europa is dat nog allerminst het geval. Zo worden bijvoorbeeld in België, Ierland, Polen en het VK buitenlandse goeddoelinstellingen nog steeds slechter behandeld dan binnenlandse instellingen. De Europese Commissie heeft tegen deze landen procedures aangekondigd om de discriminatie op te heffen. Het is niet uit te sluiten dat in andere EU-lidstaten een dergelijke discriminatie ook voorkomt. De hiervoor besproken uitspraak van de Hoge Raad zal ongetwijfeld een rol gaan spelen bij de beëindiging van de discriminatie in andere lidstaten. En terecht. Het kan toch niet zo zijn dat in een Europa zonder grenzen de ene goeddoelinstelling beter behandeld wordt dan de andere goeddoelinstelling? Gezien het grote belang van de ondersteuning van goede doelen, is er alle reden om de fiscale behandeling van goeddoelinstellingen nadrukkelijker op de Europese agenda te zetten dan thans het geval is. Arjo van Eijsden en Marnix van Rij zijn verbonden aan Ernst & Young Belastingadviseurs in Rotterdam respectievelijk Den Haag. URL/BRON: |
|
|
« terug naar nieuwsoverzicht | ||