Joleen Hakker kan het zelf nog maar amper geloven. Afgelopen weekend won zij goud tijdens de wereldbeker Triatlon in Londen. Joleen bereidt zich voor op het onderdeel tandem-wielrennen van de Paralympics van 2012 in Londen. De Triatlon staat nog niet op het programma van de Paralympische Spelen van London. Maar de wedstrijd van afgelopen weekend is een goede voorbereiding voor het onderdeel tandem-wielrennen. Tijdens de Paralympische Spelen van Rio de Janeiro in 2016 zal de paratriatlon voor het eerst op het programma staan.
Knallen met wielrennen
Joleen is sinds haar 13de blind als gevolg van een tumor. Sinds die tijd staat haar leven vooral in het teken van haar mogelijkheden en niet haar beperkingen. Sporten kan ze als de beste en veelzijdig is ze ook. Roeien, langlaufen, schaatsen, zwemmen en de laatste jaren vooral ook fietsen. Joleen Hakker: “Wielrennen is echt mijn ding. Ik houd van duursporten en met het wielrennen kan ik lekker knallen. De laatste tijd heb ik het ook organisatorisch allemaal goed op de rit. Zo wordt ik gesponsord door Bartiméus Sonneheerdt. Daardoor heb ik nu bijvoorbeeld mijn eigen wedstrijdfiets en dat is heerlijk. Verder heb ik fantastische begeleiders (Bianca Nijhof als “guide” en Adze Slijp als coach/organisator red.) met wie ik goed kan samenwerken. Al met al kan ik mij op dit moment helemaal focussen op het sporten. En dat werkt zo blijkt.”
Tijdrittandem door Londen
Helemaal vanzelf ging het niet daar in Londen. De wedstrijd was in het grootste stadspark van Londen: Hyde Park. Joleen Hakker: “Racen midden in een miljoenenstad heeft zo zijn charmes maar ook zijn problemen; er zijn wel hotels in de buurt maar die zijn niet “Atleten proof” dus duur of slecht. Als sporter kan je je geen slechte nacht veroorloven dus dan maar een zakenhotel aan de rand van de stad. Dit zorgde wel voor een extra probleem: Hoe overbrug je de 5 kilometer naar de start. Met de auto gaat niet want er is geen parkeerplaats, met de metro ook niet (de tandem is te groot voor de kleine Engelse metro) dus dan maar fietsen. Met een tijdrittandem door het drukke verkeer bleek echt een uitdaging maar Adze had het ook zwaar: Hij had zijn stadsfiets mee en om het rek voorop had hij een grote mand die uitpuilde van de tassen, fietspomp, eten enz. Nu rijden er best veel fietsen rond maar een volgeladen Hollandse stadsfiets en een tijdrittandem was toch echt bijzonder.”
Goud blijkt staal
Dat het voor Joleen een gouden wedstrijd zou worden was nog niet meteen beklonken. De wedstrijd begon moeizaam. Begeleider Bianca Nijhof kreeg tijdens het zwemmen last van haar ademhaling en moest zelfs even stoppen. Hierdoor kwam het duo een paar minuten later uit het water dan de concullega’s. Gelukkig kunnen de dames heel hard fietsen en na 6 rondjes van 3,5 kilometer hadden ze het hele deelnemersveld ingehaald! Dat gaf vleugels. Joleen Hakker: “Het wisselen is niet mijn sterkste punt maar dit keer was alles anders: de wisselzone was voor het eerst hetzelfde als die van de profs en daardoor veel makkelijker. Tot mijn verbazing was ik binnen een minuut klaar. Naast het wisselen vind ik het begin van het hardlopen ook moeilijk. Het duurt soms wel 3 kilometer voordat ik in een goed ritme zit. De afgelopen tijd heb ik hierop getraind en met de adrenaline van de superwissel ben ik er vol ingevlogen. Ik kwam helemaal kapot over de finish maar wel 45 seconden voor de andere dames! Ik ben superblij met mijn medaille maar ook met mijn team en het resultaat van mijn trainingen. De sponsor van de Triatlon was Tata Steel, een staalbedrijf. Mijn medaille is daarom niet van goud maar van staal. Toch jammer.”
URL/BRON: Persbericht Vereniging Bartiméus Sonneheerdt
|
 gouden medaille blijkt van staal  Joleen test het water |
|
|
